|
a
a
a
a
a
a
a
a
a
|
a
Geschiedenis
De in
de
Zamser-Grund gelegen hut werd in 1883 door de afdeling Praag van de
Duits-Oostenrijkse Alpenvereniging gebouwd. De hut is vernoemd naar
een van de leden, Hermann Dominikus,
die van beroep boekhandelaar was. Hij heeft de bouw gefinancierd en
de hut als geschenk aan de vereniging gegeven.
Na de dood van de oprichter werd de hut gekocht door de familie Eder
van de herberg Breitlahner. In 1890 kwam de hut in handen van de
bekende Zillertaler berggids Hans Hörhager en hij exploiteerde de
hut tot het eind van de eerste wereldoorlog in 1918. In hetzelfde
jaar brandde de hut, om onbekende oorzaak, vrijwel volledig af. De
hut werd echter snel door Hörhager weer opgebouwd en werd
daarna uitgebaat door zijn dochter Lisl.
De hele Zamsergrund behoorde ooit tot de gemeente Pfitsch;
tegenwoordig ligt hier met name het Schlegeis stuwmeer. De huidige
Dominikushütte is nieuw gebouwd, want de oorspronkelijke hut ligt op
de bodem van het stuwmeer. Pas in het jaar 1919 werd de staatsgrens
tussen Italie en Oostenrijk bij het Pfitscherjoch getrokken en
daarmee werd de Zamsergrund defintief van Italie los gemaakt. Toch
zijn de almen in deze regio nog steeds voor het grootste deel in
Italiaans bezit.
Tot aan de jaren 90 waren er nog steeds douaniers te vinden bij de grens
van het Pfitscher Joch op 2000 meter die zo nu en dan ook nog naar
de paspoorten vroegen.
Tot het eind van de eerste wereldoorlog liep de grens tussen de
provincies Sterzing en Schwaz ongeveer een half uur lopen boven de
herberg Breitlahner. Na de eerste wereldoorlog werd deze grens
tevens de grens tussen Oostenrijk en Italie. De Dominikushütte stond
toen dus plotseling op Italiaans grondgebied en de eigenaars hadden
hun paspoort nodig om bij hun hut te komen. Door de defintieve
bepaling van de grens kwam de
Dominikushütte weer terug op Oostenrijks grondgebied.
Aan het eind van de jaren 60 begon de Tauernkraftwerke AG met de
bouw van de stuwdam van het Schlegeis stuwmeer. De oude hut moest
opgegeven worden, want deze ging verloren op de bodem van het
stuwmeer.
Op 15.07.1970 werd begonnen met de gedeeltelijke afsluiting van het
gebied. De volledige afsluiting werd voltooid in 1973. Als
vervanging werd door het Tauernkraftwerk een aanzienlijk grotere hut
gebouwd net boven het stuwmeer. De naam Dominikushütte werd
behouden..
De huidige
Dominikushütte is gelegen op zuid-oost helling van de Olperer, op
een prachtige plek direct aan het stuwmeer. Een tolweg gaat
rechtstreeks van Ginzling naar de hut.
Ook deze tolweg werd door het Tauernkraftwerk aangelegd, want
deze was noodzakelijk voor de aanleg van het bekken en wordt nu de "Alpenstraße Schlegeis"
genoemd.
|
a